Sabrina Impacciatore

Sabrina Impacciatore (geboren op 29 maart 1968 in Rome, Italië) is een Italiaanse film-, televisie- en toneelactrice, geroemd om haar veelzijdigheid en onmiskenbare présence. Ze volgde acteeropleidingen in zowel Rome als New York en verfijnde daarmee een techniek die later een carrière zou ondersteunen die moeiteloos tussen komedie en drama beweegt.

Haar nationale doorbraak kwam halverwege haar twintigste, toen tv-maker Gianni Boncompagni haar castte in het baanbrekende programma Non è la Rai, aangetrokken door haar energieke charisma en snelle spelinstinct. Bekend om haar veelzijdigheid schreef ze ook geschiedenis als de eerste vrouw die het jaarlijkse 1 mei-concert in haar eentje presenteerde—een symbool van haar zelfvertrouwen als live-performer.

Sinds de jaren 2000 heeft Impacciatore film en tv gecombineerd met opvallende samenwerkingen en memorabele rollen, waaronder Unfair Competition (Matilde), 18 Years Later (Mirella), Kiss Me Again (Livia), 2061 - Un anno eccezionale (Mara), Napoleon and Me (Diamantina Papucci) en 7 Women and a Murder (Agostina). Ze werkte met grote regisseurs zoals Ettore Scola en Gabriele Muccino en verscheen in internationale projecten, waaronder Mel Gibsons The Passion. Op het toneel heeft ze zich gewaagd aan veeleisend materiaal, waaronder een complexe rol in Venus in Fur, geregisseerd door Valter Malosti.