Coco

W Coco (2017) reżyser Lee Unkrich tworzy rodzinną przygodę, która jest zarazem rozmachowa i intymna, zbudowaną wokół jednego nieodpartego pytania: co się dzieje, gdy twoje największe marzenie zderza się z zasadami ludzi, których kochasz najbardziej? Miguel (Anthony Gonzalez) żyje w domu, w którym muzyka jest zakazana od pokoleń, a jednak nie potrafi przestać jej słyszeć — zwłaszcza w legendzie o swoim idolu, Ernesto de la Cruz.

Gdy determinacja Miguela wciąga go w ciąg niesamowitych wydarzeń, film otwiera przejście do Krainy Umarłych — zdumiewającego, wielowarstwowego świata świetlistych mostów, tętniących życiem dzielnic i przodków, którzy wcale nie są odlegli. To miejsce nie jest tylko widowiskiem; staje się żywą mapą pamięci, gdzie bycie zapomnianym ma realne konsekwencje, a bycie wspominanym może przypominać drugie życie.

Tam Miguel poznaje Héctora (Gael García Bernal) — dowcipnego, serdecznego spryciarza z własnymi niedokończonymi sprawami. Ich partnerstwo nadaje historii puls: po części kumpelska wyprawa, po części tajemnica, po części muzyczna odyseja. Przemierzając zasady i rywalizacje zaświatów, Miguel zaczyna rozumieć, że sława i prawda nie zawsze są tym samym — a legendy potrafią rzucać długie cienie.

Obsada głosowa wnosi fakturę i humor do każdego zakątka tej podróży; Benjamin Bratt, Alanna Ubach, Renée Victor, Jaime Camil, Alfonso Arau i Herbert Siguenza sprawiają, że świat wydaje się zaludniony osobowością i historią. A jednak emocjonalny rdzeń filmu pozostaje zakotwiczony w małych, ludzkich momentach: w przedmiotach, które rodziny przechowują, w imionach, które powtarzają, i w sposobach, w jakie miłość może wyrażać się poprzez tradycję — nawet gdy tradycja rani.

Ostatecznie Coco to opowieść napędzana muzyką o przynależności: do rodziny, do przeszłości i do wersji siebie, którą masz odwagę się stać. Więcej tekstów redakcyjnych o ukochanych animacjach i rodzinnych hitach znajdziesz na https://trailerix.com.