Zombieland: Double Tap

Dziesięć lat po oryginalnej krwawej jatce w trasie, Zombieland: Kulki w łeb ponownie łączy Columbusa, Tallahassee, Wichitę i Little Rock na kolejny rajd przez rozbitą Amerykę — tym razem z niepewnym komfortem rutyny i niewygodną rzeczywistością zmian. Ruben Fleischer opiera się na centralnym żarcie sequela: przetrwanie wśród zombie jest trudne, ale przetrwanie ze sobą nawzajem może być jeszcze trudniejsze.

Ekipa zapuszcza się głębiej w amerykański interior, gdzie zasady pustkowi wciąż się zmieniają. Nieumarli nie są już tylko człapiącymi przeszkodami; zaczęli ewoluować, zmuszając ocalałych do przemyślenia, co w ogóle znaczy „bezpiecznie”. Ta eskalacja daje silnikowi horror-komedii nowego kopa, pozwalając, by sceny akcji działały jak puenty z zębami.

To, co utrzymuje ten rozgardiasz przy ziemi, to przeciąganie liny w tej prowizorycznej rodzinie. Tallahassee Woody’ego Harrelsona pozostaje buńczuczną siłą natury, podczas gdy Columbus Jessego Eisenberga wnosi nerwową logikę, która próbuje — i zazwyczaj zawodzi — utrzymać wszystkich przy życiu. Emma Stone i Abigail Breslin dodają tarcia i ciepła jako Wichita i Little Rock, testując granice lojalności, niezależności i tego, jak mogłaby wyglądać przyszłość, gdy świat żadnej nie ma.

Sequel bawi się też komplikowaniem krajobrazu społecznego poza zombie. Nowi ocaleni zaburzają chemię grupy, w tym kradnący sceny wybuch optymizmu Zoey Deutch, a także mile widziane dodatki w wykonaniu Avana Jogii, Rosario Dawson i Luke’a Wilsona. Efektem jest komedia zderzających się stylów przetrwania, w której każde spotkanie może przerodzić się w impas, flirt albo pełnoprawną strzelaninę.

Jako redakcyjna propozycja dla fanów gatunkowych mieszanek, Zombieland: Kulki w łeb działa najlepiej, gdy traktuje apokalipsę jak tło dla komedii relacyjnej — a potem doprawia ją nagłą, chrupiącą akcją. Po więcej materiałów o horror-komedii, zwiastuny i aktualizacje zajrzyj na Trailerix.