Everybody Wants Some!!

Everybody Wants Some!! (2016) is niet geïnteresseerd in nette levenslessen of grote, gefabriceerde keerpunten. Richard Linklater dropt je midden in een paar zonovergoten dagen waarin de inzet enorm voelt omdat alles voor het eerst gebeurt: nieuwe gezichten, nieuwe vrijheden en de vreemde druk van niemand die over je schouder meekijkt. Het resultaat is een komedie die aanvoelt als een doorleefde herinnering—rommelig, grappig en vreemd genoeg teder, zonder ooit te hard zijn best te doen.

Gesitueerd rond een studentenhuis van een honkbalteam volgt de film een losjes verbonden groep die leert hoe je samen bestaat wanneer de volwassenheid arriveert zonder handleiding. Er is kameraadschap, competitie en de constante improvisatie van sociale overleving—naast wie je gaat zitten, op wie je indruk maakt, wie je wordt wanneer je weg bent van huis. Linklater’s gave is om die kleine keuzes filmisch te laten voelen, niet omdat ze dramatisch zijn, maar omdat ze bepalend zijn.

Het ensemble is de motor. Blake Jenner verankert het perspectief van de nieuwkomer, terwijl Zoey Deutch een vonk brengt die moeiteloos door de testosteronwaas heen snijdt. Om hen heen zorgen Ryan Guzman, Tyler Hoechlin, J. Quinton Johnson, Glen Powell, Wyatt Russell en Will Brittain voor een ronddraaiende spotlight van persoonlijkheden—elke jongen past identiteiten alsof het outfits zijn, speelt zelfvertrouwen tot het echt wordt (of in elk geval geloofwaardig voor één nacht).

Wat de humor doet landen, is hoe herkenbaar die is opgebouwd: bravoure die oplost in onzekerheid, de rituelen van verbondenheid, de eindeloze discussies die stiekem over erbij horen gaan. De film bespot zijn personages niet omdat ze geven om wat triviaal lijkt; hij begrijpt dat in dat tussengebied—niet langer een kind, nog niet gesetteld—alles als een test voelt. De komedie komt voort uit het kijken hoe ze die halen, falen en weg lachen vóór de volgende ronde.

Als je op zoek bent naar een komedie die voelt als rondhangen in plaats van dat je “een verhaal verteld” krijgt, is Everybody Wants Some!! een perfecte match. Het is een momentopname van onbewaakte volwassenheid in haar vroegste vorm: wanneer verantwoordelijkheid nog een abstract begrip is, vriendschap een dagelijkse sport, en de toekomst iets is dat je tot maandag kunt uitstellen.